“เสือนอนกิน” หรือ “แพะรับบาป” ในสมรภูมิค่าไฟ?
ไม่มีอาวุธการเมืองใดแหลมคมเท่า “ค่าไฟฟ้า” เพราะเป็นประเด็นที่แตะถึงทุกครัวเรือน ทุกโรงงาน และทุกจังหวะชีวิตคนไทย เมื่อนักการเมืองกระโจนเข้าชี้หน้าการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ว่าเป็น “เสือนอนกิน” ที่คอยกินส่วนต่างจากการรับซื้อและขายต่อไฟฟ้า วาทกรรมนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่เสียงสะท้อน แต่เป็นชนวนความโกรธแค้นที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองได้อย่างทรงพลังที่สุดในยุคค่าครองชีพพุ่งสูง เมื่อ “บิลค่าไฟ” กลายเป็น “อาวุธการเมือง”
การโจมตีรัฐวิสาหกิจยักษ์ใหญ่ด้วยคำง่ายๆ อย่าง “เสือนอนกิน” คือยุทธวิธีคลาสสิก เพราะไม่ต้องอาศัยคำอธิบายที่ซับซ้อนก็สามารถจุดกระแสความไม่พอใจได้ทันที แต่ภายใต้ความเรียบง่ายนั้น กลับซ่อนความซับซ้อนที่สังคมอาจกำลังมองข้ามไป
ความจริงอีกด้านที่ต้องพิจารณา กฟผ. ยืนยันว่าตนไม่ได้มีอำนาจ “กำหนดราคา” แต่เป็นเพียง “ผู้ปฏิบัติงาน” ภายใต้โครงสร้างที่คณะกรรมการกำกับกิจการ พลังงาน (กกพ.) เป็นผู้กำกับดูแล อีกทั้งยังมีข้อเท็จจริงที่มักถูกละเลยในวงถกเถียง เงินคืนแผ่นดิน ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา กฟผ. นำส่งรายได้เข้ารัฐแล้วกว่า 177,379 ล้านบาท ภาระที่แบกรับ ในยามวิกฤตพลังงาน กฟผ. คือหน่วยงานที่เข้ามารับภาระค่า Ft แทนประชาชนกว่า 35,928 ล้านบาท เพื่อช่วยพยุงค่าครองชีพไม่ให้พุ่งสูงเกินรับไหว
เจาะลึกโครงสร้าง ใครคือตัวการที่แท้จริง? หาก กฟผ. เป็นเพียงแพะรับบาป ถึงเวลาแล้วที่สังคมต้องข้ามผ่านวาทกรรมไปสู่การตั้งคำถามเชิงโครงสร้างที่สำคัญ คือ
-สัดส่วนการผลิต เหตุใดสัดส่วนการผลิตของ กฟผ. จึงลดลงเหลือเพียง 29% และใครคือผู้ได้ประโยชน์จากการขยายสัมปทานให้เอกชน?
-สัญญา PPA สัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาว (PPA) ยังมีความเหมาะสม หรือกลายเป็นพันธนาการที่ประชาชนต้องร่วมกันแบกรับภาระโดยไม่รู้ตัว?
-กำลังผลิตสำรอง ไทยมีไฟฟ้าสำรองเกินความจำเป็นจริงหรือไม่? และใครเป็นผู้วางแผนพัฒนากำลังผลิต (PDP) ที่ส่งผลให้เกิดสภาวะ “ผลิตเกิน” เช่นนี้?
สู่การปฏิรูป มากกว่าแค่เสียงวิจารณ์ วิกฤตที่แท้จริงของประเทศไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขค่าไฟฟ้า แต่อยู่ที่ “ความคลุมเครือ” ในระบบพลังงาน หากรัฐบาลยังคงปล่อยให้เรื่องนี้เป็นเพียงสนามประชันคะแนนเสียง โครงสร้างที่บิดเบี้ยวก็จะยังคงอยู่ต่อไป ทางออกที่ดีที่สุดไม่ใช่การโต้เถียงไปวันๆ แต่คือ “ความโปร่งใส” ที่รัฐต้องกล้าเปิดเผยต้นทุน สัญญา และแผนยุทธศาสตร์พลังงานให้ประชาชนเข้าถึงและตรวจสอบได้จริง ท้ายที่สุด ค่าไฟฟ้าไม่ใช่แค่ตัวเลขบนใบแจ้งหนี้ แต่คือ “ดัชนีชี้วัดความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับประชาชน”
หากความโปร่งใสยังไม่เกิดขึ้น คำว่า “เสือนอนกิน” ก็จะยังคงดังก้องอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และกลายเป็นระเบิดเวลาที่รอวันปะทุในอนาคต #สำนักข่าวมหาชน #canchaonews #กฟผ #ค่าไฟแพง #ปฏิรูปพลังงาน #โครงสร้างพลังงาน