แกะรอยทุนจีน 58 ล้าน จากบ้านหรูถึงโรงงาน

เสียงร้องขอความช่วยเหลือของหญิงชาวจีนที่ถูกกักขังในบ้านหรู อ.บางละมุง จ.ชลบุรี ไม่มีใครคาดคิดว่าจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดโปงเครือข่ายต้องสงสัยใช้นอมินีถือครองอสังหาริมทรัพย์มูลค่ากว่า 35 ล้านบาท เชื่อมโยงบริษัทถึง 54 แห่ง ขณะที่อีกคดีหนึ่งเริ่มจากการแจ้งรับรองบุตรอันเป็นเท็จ ก่อนสาวถึงบริษัทซ่อมบำรุงเครื่องจักรใน อ.ศรีราชา ซึ่งมีรายได้กว่า 23 ล้านบาท และถูกตรวจสอบข้อสงสัยใช้คนไทยถือหุ้นแทนชาวจีน
สองคดีต่างจุดเริ่มต้น แต่สะท้อนคำถามเดียวกันว่า ใครคือเจ้าของกิจการและผู้ถือครองผลประโยชน์ตัวจริง? วันที่ 22 พฤศจิกายน 2569 สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองร่วมกับตำรวจภูธรภาค 2 และฝ่ายปกครองจังหวัดชลบุรี แถลงผลปฏิบัติการปราบปรามเครือข่ายนอมินี 2 คดี นำโดย พล.ต.ท.นพศิลป์ พูลสวัสดิ์ ผบช.สตม. พล.ต.ท.วสันต์ เตชะอัครเกษม ผบช.ภ.2 และนายนริศ นิรามัยวงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี นำไปสู่การออกหมายจับรวม 30 หมาย

บ้านหรูเปิดโปง 54 บริษัท จุดเริ่มต้นเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2569 ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองชลบุรีร่วมกับตำรวจท่องเที่ยวเข้าช่วยเหลือหญิงชาวจีนที่ถูกกักขังภายในบ้านเลขที่ 129 ต.ตะเคียนเตี้ย อ.บางละมุง พร้อมควบคุมตัวชายชาวจีน 4 ราย โดยพบว่า 3 รายมีข้อกล่าวหาเข้าเมืองผิดกฎหมาย แต่สิ่งที่ทำให้คดีไม่จบเพียงการกักขังหน่วงเหนี่ยว คือข้อสงสัยเกี่ยวกับเจ้าของบ้านหลังเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบพบว่าบ้านอยู่ในชื่อนิติบุคคลที่มีผู้ถือหุ้นคนไทย 51% และชาวต่างชาติ 49% ก่อนขยายผลถึงนายสรวิศ (สงวนนามสกุล) ผู้เกี่ยวข้องกับธุรกิจรับจดทะเบียนบริษัทและจัดหาบุคคลเข้าเป็นผู้ถือหุ้น การตรวจสอบพบชื่อนายสรวิศเกี่ยวข้องกับบริษัทถึง 54 แห่ง และมีความเชื่อมโยงกับการถือครองบ้านพร้อมที่ดินในพื้นที่บางละมุง 6 หลัง เนื้อที่รวม 2 งาน 49.5 ตารางวา มูลค่า 35,283,400 บาท ตำรวจรวบรวมพยานหลักฐานขออนุมัติหมายจับ 26 หมาย แบ่งเป็นคนไทย 20 หมาย ชาวจีน 6 หมาย พร้อมหมายค้น 4 เป้าหมาย จับกุมผู้ต้องหาได้ 7 ราย เป็นคนไทย 4 ราย ชาวจีน 3 ราย ขณะที่มีบุคคลเกี่ยวข้องอีก 3 รายเดินทางออกนอกประเทศ อย่างไรก็ตาม การพบชื่อเกี่ยวข้องกับบริษัทจำนวนมากยังไม่ใช่ข้อพิสูจน์ว่าทุกบริษัทกระทำผิด ต้องตรวจสอบพยานหลักฐานเป็นรายแห่ง
สวมสิทธิ์พ่อเด็กจีน สาวถึงธุรกิจ 23 ล้าน อีกคดีเริ่มเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2569 จากการตรวจสอบการแจ้งรับรองบุตรอันเป็นเท็จ โดยมีข้อสงสัยว่านำเด็กที่มีบิดามารดาเป็นชาวจีนไปให้ชายไทยรับรองเป็นบิดา เพื่อใช้ประกอบการขออยู่ต่อในประเทศไทย การสืบสวนเชื่อมโยงถึงนายหลี่ (นามสมมุติ) ชาวจีน ซึ่งเป็นกรรมการและผู้ถือหุ้นบริษัทบริการทางเทคนิค ซ่อมบำรุงเครื่องจักร และค้าส่งอุปกรณ์ใน ต.บ่อวิน อ.ศรีราชา บริษัทมีทุนจดทะเบียน 3 ล้านบาท ผู้ถือหุ้นไทย 2 รายถือหุ้นรวม 52% ส่วนนายหลี่ถือ 48%

แม้คนไทยถือหุ้นข้างมาก แต่ตำรวจพบว่านายหลี่มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัทเพียงลำพัง ขณะที่งบการเงินปี 2568 ระบุรายได้กว่า 23 ล้านบาท และมีเงินกู้ยืมจากกรรมการประมาณ 5.45 ล้านบาท เจ้าหน้าที่ระบุว่าพบข้อสงสัยเกี่ยวกับเอกสารเงินกู้ และผู้ถือหุ้นไทยไม่ได้ลงทุนจริง แต่ได้รับผลตอบแทนในลักษณะค่าใช้จ่ายดำรงชีพและสวัสดิการ นอกจากนี้ บริษัทยังถือครองบ้านพร้อมที่ดินในศรีราชา ใช้เป็นสถานประกอบการและที่พักอาศัยของครอบครัวชาวจีน วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 ตำรวจเข้าจับกุมผู้ต้องหาตามหมายจับศาลจังหวัดพัทยา ลงวันที่ 27 ตุลาคม 2569 ครบทั้ง 4 ราย ได้แก่ นายหลี่ และหญิงไทยอีก 3 ราย ในพื้นที่ชลบุรี ระยอง และสุรินทร์
58 ล้าน กับคำถามที่ใหญ่กว่าตัวเลข ข้อมูลทั้งสองคดีประกอบด้วยอสังหาริมทรัพย์มูลค่า 35.28 ล้านบาท และรายได้บริษัทกว่า 23 ล้านบาท รวมเชิงตัวเลขกว่า 58 ล้านบาท แต่ไม่ใช่มูลค่าความเสียหายหรือทรัพย์สินที่ถูกยึดทั้งหมด เนื่องจากเป็นข้อมูลทางการเงินต่างประเภทกัน ประเด็นสำคัญกว่าตัวเลข คือรูปแบบการใช้โครงสร้างนิติบุคคลที่เจ้าหน้าที่สงสัยว่าอาจอำพรางผู้ลงทุนและผู้รับผลประโยชน์ที่แท้จริง การมีผู้ถือหุ้นไทยเกิน 50% ไม่ได้หมายความว่าบริษัทเป็นนอมินีโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับการมีกรรมการต่างชาติไม่ได้เป็นความผิดในตัวเอง แต่หากพิสูจน์ได้ว่าคนไทยเพียงให้ใช้ชื่อเพื่อช่วยให้ต่างชาติประกอบธุรกิจโดยฝ่าฝืนกฎหมาย ย่อมมีความผิดตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง พล.ต.ท.นพศิลป์ยืนยันแนวทางขยายผลตรวจสอบเครือข่ายบุคคล นิติบุคคล และเส้นทางการเงิน เพื่อนำผู้เกี่ยวข้องเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
ทว่าคดีนี้ยังทิ้งคำถามถึงระบบตรวจสอบของรัฐว่า เหตุใดความผิดปกติของโครงสร้างบริษัทจึงถูกตรวจพบจากคดีกักขังหน่วงเหนี่ยวและคดีรับรองบุตร แทนที่จะถูกตรวจพบจากกลไกกำกับดูแลธุรกิจโดยตรง ในพื้นที่ยุทธศาสตร์เศรษฐกิจอย่างอีอีซี การลงทุนต่างชาติที่ถูกกฎหมายคือโอกาสของประเทศไทย แต่การใช้คนไทยถือหุ้นแทนเพื่อหลีกเลี่ยงกฎหมาย หากพิสูจน์ได้ว่าเกิดขึ้นจริง ย่อมกระทบความเป็นธรรมทางธุรกิจและความน่าเชื่อถือของระบบเศรษฐกิจ ประเทศไทยไม่จำเป็นต้องปิดประตูรับทุนต่างชาติ แต่ต้องปิดช่องทางหลีกเลี่ยงกฎหมาย เพราะปัญหานอมินีไม่ได้อยู่ที่ชื่อใครปรากฏบนทะเบียนบริษัท หากอยู่ที่ใครเป็นผู้ลงทุน ควบคุมกิจการ และรับผลประโยชน์ตัวจริง

หากรัฐยังตรวจสอบได้เพียงชื่อบนกระดาษ แต่ตามไม่ทันเจ้าของทุนที่อยู่เบื้องหลัง การจับกุมครั้งนี้อาจปิดได้เพียงสองคดี ขณะที่ประตูบานเดิมยังเปิดรอเครือข่ายชุดต่อไป #canchaonews #นอมินี #นพศิลป์ #บางละมุง #ชลบุรี #ตม. #จีน
